Het is altijd gevaarlijk verschillen tussen mannen en vrouwen uit te vergroten. Voor je het weet verval je in de bekende clichés. Met deze disclaimer in de hand: ik moest hier toch aan denken toen we een eind vorig jaar een symposium organiseerden. ‘What Kind of Economist do we need in the Next Decade?’, door Our New Economy, Rethinking Economics NL en Stichting Innovatie Economie-Onderwijs.

Ondanks de clichés zijn er daadwerkelijk verschillen tussen mannen en vrouwen. Niet voor niets winnen mannen bijna alle Nobelprijzen, maar zitten er ook vooral mannen in de gevangenis. Iets met risico’s nemen en testosteron; u kent het allemaal wel.

Bekijken we de econoom van de afgelopen decennia met die bril op, dan zien we een man. Met een flinke gevulde wiskundetas op zijn rug is die man zich steeds verder gaan specialiseren, in felle concurrentie gewikkeld met de andere mannen. Door die strijd werd wel eens vergeten waar het spel eigenlijk om draait. Winnen werd belangrijker dan spelen. Met als ultiem voorbeeld de A-publicatie over een microscopisch technische niche van de economie waar verder geen haan ooit naar kraait, maar wel de felbegeerde hoogleraarplek verovert.

De economieman heeft daarbij ook de zachtere kanten veronachtzaamd. Relaties, het milieu, samenwerken, niet-monetaire  baten, geluk, irrationeel gedrag, ethiek. Het zijn gebieden waar de laatste jaren meer aandacht voor is ontstaan binnen de economische wetenschap. Echter is die aandacht beslist onvoldoende terug te vinden in het curriculum op universiteiten. Dat geldt nog sterker voor middelbare scholen, die (min of meer noodgedwongen) een aantal jaren achter lopen op de ontwikkelingen. De econoom van de 21e eeuw is een vrouw. Denk maar aan de grote maatschappelijke uitdagingen: migratie, de kloof tussen arm en rijk of het klimaat. Willen economen een zinvolle bijdrage leveren aan het discours, dan moeten ze samenwerken met andere disciplines, aandacht hebben voor  ethiek, sociale context of aan allerlei andere ‘zachtere’ kanten van de economie.

Leve de vrouw! Stiekem weten we wel dat de vrouw alleen het ook niet gaat redden. De mannelijke kant van de economie is even hard nodig als de vrouwelijke kant. Alleen heeft die teveel gedomineerd zodat een correctie op zijn plaats is. De balans is verstoord.

Gelukkig weten we dat gemengde teams doorgaans het beste presteren. Het is daarom logisch dat het durfkapitaal eisen gaat stellen over het benoemen van vrouwen aan de top, want met dit kabinet (we hebben heel hard gezocht naar vrouwen maar we konden ze niet vinden“) schiet het niet op. Maar er is hoop. Waren er in mijn tijd nauwelijks meisjes die econometrie gingen studeren, nu ligt het percentage al boven de 30%. Kom op vrouwen, de economic world is your oyster. Koester die oester.